Dagboek

Aantal berichten: 178
Ga naar:   

Kitzsteinhorn

12 augustus 2021

Vandaag stond de wekker om half 8 omdat we naar de top van Salzburg wilde gaan. Maar we waren al rond 7 uur wakker omdat we ons bed bijna uit dreven zo warm. De komende dagen word het hier ook rond de 30 graden en warme nachten. Dat kunnen we nu al merken. Het was vanochtend gelijk al zonnig en heel helder. We hadden van t weekend al besloten om vandaag naar de top op Salzburg te gaan omdat het vandaag prachtig weer zo zijn, met helder zicht en niets geen kans op neerslag. 

Mama heeft jullie om 8 uur wakker gemaakt. Papa en Jochem zijn om broodjes gegaan bij de supermarkt maar het was nogal druk. Normaal zijn jullie er natuurlijk veel later. Jochem jij was nogal humeurig vanochtend. Mama had jullie natuurlijk wakker gemaakt en dat viel niet zo goed geloof ik. En je zei dat je geen zin had om te doen wat we vandaag gingen doen. Tja… mama vond het gisteren ook minder leuk dat jullie gingen bergkarten en wij alleen naar boven en beneden gaan. Maar mama doet het ook. Jammer dat je dan zo denkt… lekker puber gedrag. We hebben om half 9 wat gegeten en tegen 9 uur zijn we richting Kaprun gegaan. 

We waren om kwart voor 10 bij de parkeerplaats van de kabelbaan. We hebben ons eerst omgekleed bij de auto en onze lange broeken voor de zekerheid aan gedaan. Want beneden bij het dalstation was het dan wel al heerlijk 19 graden. Boven zou het maar rond de 11 graden zijn en dan is het toch wel lekker om een lange broek aan te hebben. De vesten hebben we mee genomen in de rugzakken. Mama had flinke rijen verwacht bij de kassa, maar dat viel echt reuze mee. Achter ons werd het wel steeds drukker. En bij het instappen moesten we nu ook wel even wachten. Het was een hele reis… we stapten om 10.10 uur de 1e kabelbaan (Panoramabaan) in. Om 10.20 uur waren we bij 2e kabelbaan (Langwiedbaan) , daar gingen we om 10.27 uur omhoog. Daarna de 3e en 4e kabelbaan (Gletscherjet 3+4) die ons het laatste deel naar boven. Om 10.50 uur waren we boven bij de ice arena. We zijn dus 40 minuten onderweg geweest vanaf het dalstation. En zijn zo’n 2000 meter omhoog gegaan! We vertrokken vanaf 929 meter en kwamen aan op 2926 meter hoogte. Het was echt een prachtige rit, zo de moeite waard. De eerste kabelbaan was eigenlijk het ergste, die ging heel stijl omhoog. De andere kabelbanen waren goed te doen. Het laatste deel van de kabelbaan voelde je wel dat het een stuk frisser was en hebben we onze vesten maar alvast aan getrokken. Het laatste deel kon je met de kabeltrein omhoog tot 3029 meter hoogte. Maar dat hebben we later pas gedaan. 

We zijn eerst naar de ijs Arena gegaan waar je door de sneeuw kon lopen, sneeuwballen gooien, sleetje rijden of aan het sneeuw strand kon zitten. Echt geweldig! We moesten wel oppassen dat we niet uitgleden want het was best glad. Jullie gooiden natuurlijk gelijk al sneeuwballen naar elkaar. πŸ€£ En je wilden graag sleetje rijden, het was niet echt een hele lange baan maar dat maakte helemaal niets uit. Je zijn eerst met papa 2x naar beneden geweest. Maar het was best druk op de baan en iedereen ging kris kras naar beneden. Mama heeft een filmpje gemaakt maar moest echt opletten dat ik niet onderste boven gereden werd. Jochem jij lag de eerste keer gelijk al in de sneeuw omdat er een vrouw met een hond de boel op hield. Je was niet blij. Na 2x klaagden je al over ijskoude handen want je ging toch een beetje met je handen door de sneeuw met het glijden. En jij Jochem had al na 1x natte billen. Je hadden ook al vrij snel een natte kont πŸ™ˆ Daarna zijn jullie nog een aantal keren met elkaar naar beneden geweest. Papa ging zo hard die was bang dat hij iemand omver zou rijden. Vervolgens zijn we boven aan de baan bij de rotsen gaan kijken naar het prachtige uitzicht op vele 3000 toppers en ook best aardig wat witte toppen. Prachtig!! Daarna zijn we langs de baan terug gelopen naar het bergstation waar we de laatste meters omhoog werden gebracht met de kabeltrein. Daar moesten we nog wel even wachten maar met dit prachtige uitzicht was dat geen straf. En het treintje was ook zo weer terug. Op 3029 meter had je een prachtige panorama plateau wat echt boven uit de berg hing. πŸ˜± Op het grootste deel lagen houten planken maar aan de zijkant lag over een flink stuk een rooster waardoor je gewoon de afgrond onder je zag. Oef…. πŸ˜±πŸ˜¬ Gewoon focussen op het uitzicht voor je en niet naar beneden kijken. Het uitzicht was zo mooi! We zagen ook nog even een hele groep steenarends vliegen. Wow wat zijn die groot. Daarna zijn we nog naar Gipfelwelt 3000 geweest, we liepen een heel eind door een tunnel in de berg waar ook een expeditie tentoongesteld stond en zo kwamen we uiteindelijk bij de zijkant van de Kitzsteinhorn waar we nog meer sneeuwtoppen zagen en ook de top van de hoogste berg van Oostenrijk die vorige week bij de Alpenroute helaas in de wolken was gehuld. We hadden die beneden al gezien maar veel mensen klommen de berg daarop en dat was te hoog gegrepen voor mama. Dus het was een verrassing dat we door die tunnel daar uitkwamen. Ook daar had je weer een uitstekend panoramaplateau met roosters. Fleur jij had het wel koud. Je was natuurlijk nat van het glijden in de sneeuw en her en der stond er toch meer wind. We zijn uiteindelijk via de berg wel terug naar beneden gegaan. Dat gaat dan toch heel wat beter dan omhoog klimmen. En ineens wat het veel warmer dan daarvoor en hebben we onze vesten maar uit gedaan. Vervolgens ben jij Fleur nog een paar keer naar beneden gegleden. Papa en Jochem wilden niet meer, die hadden geen zin in nog een keer natte billen. De sneeuw was al veel meer gesmolten dan vanochtend. Het gaat dan toch best hard als het zonnetje schijnt.


 

We zijn om 14 uur terug gegaan met kabelbaan gletsjerjet 3+4. Daar zijn we nog even een uurtje gebleven. Jullie hebben frietjes op uit een Foodtruck. Fleur jij hebt in het speeltuintje gespeeld en we hebben samen een rondje gelopen. Na een uurtje werd de rij naar de volgende kabelbaan steeds langer en zijn we ook maar in de rij gaan staan. We twijfelden nog wel even om te lopen naar het volgende station maar Google Maps gaf een uur aan en bij ons duurt dat altijd wel langer. En de laatste kabelbaan ging om half 5 dus dat vonden we een beetje te krap. Dus dan toch maar gewoon met de kabelbaan. In de wachtrij naar de kabelbaan hebben jullie nog een ijsje op. De terugweg vonden we eindelijk allemaal meevallen. Naar boven is erger als je zo stijl naar boven gaat. We waren om 15.15 uur weer terug bij de auto. Beneden was het echt heel warm, 31 graden. We hebben weer snel onze korte broeken aan gedaan. Dit was echt geweldig! En ook een overwinning voor mama… op zo’n hoogte. Maar het was echt de moeite waard. Onvergetelijk was dit!

 

Het was nog te vroeg om gelijk richting het appartement te gaan dus zijn we nog naar de rodelbaan in Kaprun geweest. Mama hoefde niet perse dus zijn jullie met m’n drietjes gegaan. Toen jullie gingen stond niet zo’n lange rij gelukkig dus je waren best snel aan de beurt. Later toen je terug waren wel. Dus we waren er precies op het juiste moment. Mama heeft een foto gemaakt toen je naar boven gingen en toen je terug kwamen. Langzaam rijdend richting het appartement, het was behoorlijk druk op de weg. Halverwege konden we pas weer doorrijden. We hebben boodschappen bij de spar gehaald voor het eten. Omdat jullie al een frietje op hadden en het zo warm was hebben we broodjes en beleg gekocht voor een broodje gezond. Mama heeft een salade gemaakt.

bergkarten

11 augustus 2021

We werden vanochtend een keer wakker van de wekker om 8 uur. Dat is de laatste dagen niet zo vaak voor gekomen. Om kwart over 8 is mama bij jullie gaan kijken toen lag jij Fleur nog lekker te slapen. Maar je was ook al om 6 uur wakker geweest zei Jochem. Gelukkig ben je toen weer gaan slapen. Het was vanochtend gelijk al zonnig dus we zaten voor 9 uur al aan het ontbijt. En om kwart voor 10 in de auto. 

We zijn eerst naar Mühlbach gegaan. We waren daar rond half 11. We konden gratis met onze Hochkönig card naar boven, ideaal. We zijn met de karbachalmbahn naar boven gegaan want papa en Jochem wilden weer gaan bergkarten, ook dat was met korting met de Hockkönig card. Alleen was het hier nogal druk (volgens mij hadden ze hier ook maar een paar karts) en konden je pas om half 1 gaan karten. Dus moesten we ons nog ruim 1,5 uur vermaken boven aan de berg. Maar echt een hele klim maken gaat dan ook niet omdat je de tijd in de gaten moet houden. Uiteindelijk konden je toch al 10 minuten eerder vertrekken. Fleur jij hebt een filmpje gemaakt langs de weg en mama wat foto’s met de camera. Daarna zijn wij samen, mama en Fleur weer terug geklommen naar het bergstation en samen terug gegaan in de kabelbaan met de tassen van papa en Jochem. De mannen waren eerder vertrokken en waren dus ook al lang beneden toen wij er aan kwamen. De baan was veel langer dan van de week, je gingen nu vanaf het bergstation helemaal naar het dalstation maar je moesten nu veel beter opletten omdat er ook gewoon mensen op jullie baan liepen en ook fietsten. Je vonden het minder leuk, er waren minder scherpe bochten en die vonden je juist het leukste. We waren om 12.50 uur terug bij de auto, hebben nog even wat gedronken want met die warmte (zo’n 26 graden) ben je toch veel dorstiger. 

Daarna zijn we richting Schladming gegaan. 

Onderweg hebben we wat koeken en repen gehaald bij de spar zodat je in de auto wat konden eten. Mama wilde graag die kant op om te kijken bij het Dachstein gebergte. En daar hadden ze ook weer een kartbaan in de bergen, een baan van 7 km met uitzicht op het Dachstein gebergte. Dus 2 vliegen in 1 klap. Aan de andere kant dan waar wij zaten had je uitzicht op sneeuwtoppen en de gletsjer, dat konden wij helaas niet zien. Mama wilt juist altijd voor het mooie uitzicht naar boven. Onderweg zagen we het achter ons wel flink donker worden. We reden eigenlijk mee met een flinke bui, die precies eruit kwam toen we bij het dalstation Hochwurzen waren om half 3. πŸ˜¬ Het was echt wel een flinke bui. We hebben onze truien maar meegenomen en aan getrokken. We hebben beneden nog even gewacht tot het minder regende. In onze gondel hadden we nog wat gespetter en boven ook nog even en toen kwam gelukkig de zon weer snel door en was het weer net zo warm als voor de bui. We hebben even een uurtje rond gekeken en genoten van het uitzicht. Daarna zijn papa en Jochem met de kart naar beneden gegaan. Ook dit was weer een rit naar het dalstation. We hebben eerst weer een filmpje en foto’s gemaakt bij een van de eerste bochten. Pfff… mama vind het maar gevaarlijk. Jochem ging zo hard door de bocht. Volgens mij remde hij amper. Mama heeft met jou Fleur weer een klim terug gemaakt en samen in de kabelbaan terug naar beneden gegaan. Het is nog steeds niet mama haar hobby maar het gaat me steeds beter af. En mama wilt natuurlijk niet aan jou laten merken dat ik bang ben. Dus het is misschien juist wel goed dat we samen gaan. We waren om half 5 terug bij het dalstation. Uiteraard waren papa en Jochem al lang beneden. Ze vonden allebei deze baan veel leuker met lekker veel scherpe bochten. Bij de auto hebben we nog wat gegeten en gedronken en zijn daarna weer richting het appartement gegaan. 

We waren om 18 uur weer terug. We hebben een uurtje op de bank gezeten om bij te komen. Daarna op zoek gegaan naar een plekje in de restaurants hier in het dorp om te eten. Maar we hadden vandaag helaas niet zo heel veel geluk. Bij 4 restaurants geprobeerd en alles was vol. Zo waardeloos dat reserveren vanwege Corona. We weten van tevoren ook niet hoe laat we ‘s avonds terug zijn. Dus we gaan ‘s avonds op de bonnefooi alle restaurants langs. En anders moeten we steeds op de tijd letten. Uiteindelijk zijn we maar naar het park terug gegaan. Daar was het restaurant ook vol maar we konden wel bestellen en meenemen naar ons appartement. Dat hebben we maar gedaan… het ging niet helemaal goed maar uiteindelijk kwamen papa en Jochem toch met de juiste bestelling naar buiten. En hebben we het lekker in het appartement op gegeten.

Stuwmeren Kaprun en Sigmund Thun Klamm

10 augustus 2021

Papa en mama waren om kwart voor 8 al wakker. Maar we zijn nog lekker een uurtje blijven liggen. Het was best warm in de kamer dus we hebben gelijk de ramen open gedaan om te luchten. Jullie waren pas tegen half 9 wakker. Het was vanochtend nog bewolkt en nevelig maar de vooruitzichten voor vandaag zijn prima. Kwart over 9 hebben we ontbeten. En tegen 11 uur zijn we weg met de auto gegaan. 

Vandaag zijn we naar de stuwmeren van Kaprun gegaan. We waren er rond de middag. Eerst de auto geparkeerd in de parkeergarage. Vervolgens nog een poos in de rij gestaan bij de kassa. Er is maar 1 kassa dus het ging niet bepaald snel. We werden in etappes naar boven gebracht. Om 12.12 uur gingen we eerst met de pendelbus een stukje naar boven. Denk dat we 5 minuten in de bus zaten. Daarna moesten we overstappen in een grote lift, soort van bouwlift. Ze noemen het ‘Schrägaufzug' (vrij vertaald: scheve lift) De lengte van de rit was 820 meter en het hoogteverschil 431 meter. Het gemiddelde stijgingspercentage is maar liefst 39%, terwijl er 185 personen tegelijk vervoerd kunnen worden. Nu zat deze bij ons op de heenweg niet zo vol, terug wel! Wij stonden vooraan dus konden het goed zien hoe hij naar boven ging. Dat was al een hele belevenis! Van daaruit bracht de volgende pendelbus ons in een adembenemende rit door wederom smalle tunnels en steile bergwegen je naar de voet van de Mooserboden Stausee. Gaandeweg de circa 20 minuten durende rit ontvouwt zich een schitterende panorama aan de achterkant van de Kitzsteinhorn. Aan het einde van het bustraject, op 2040 hoogte, bevindt je je aan de voet van verschillende gletsjers van de Hohe Tauern met Kaprun aan je voeten en blik op de Schmittenhohe. 

De twee stuwmeren meten in totaal 170 miljoen kubieke meter water. Ze worden gevoed vanuit de omliggende gletsjer en vooral de Pasterzegletsjer op de Grossglockner waar het water via een 11 km lange tunnel met miniem verval uiteindelijk in de bovenste Mooserboden Stausee uitmond. Daarnaast gevoed door de omliggende gletsjers. De Mooserboden Stausee wordt beteugeld door de Drossensperre (112 meter hoog, 357 meter lang) en de Moosersperre (107 meter hoog, 494 meter lang). De lager gelegen Wasserfall Stausee wordt tegengehouden door de Limbergsperre, een kolos van 120 meter hoog, 357 meter lang en is maar liefst 37 meter dik. Voor de bouw van de 3 dammen is er maar liefst 1,46 miljoen kubieke meter beton de berg op getransporteerd! 

We waren rond 1 uur boven. We hebben besloten in het restaurant wat te eten want we waren niet naar de supermarkt geweest dus we hadden niet echt iets om de eten. Jullie wilde graag frietjes dus eten we vandaag tussen de middag maar een keer frietjes. En maken we vanavond wel tosti’s in het appartement. Daarna zijn we rond gaan lopen en kijken bij de stuwmeren. Wow… wat was het daar mooi! We hadden uitzicht op de gletsjer waar best nog heel wat sneeuw lag. Maar ook op de andere bergen lagen nog sneeuwresten. En het turquoise water wat afsteekt tegen de bergen die er achter liggen. Echt prachtig! We zijn met de pendelbus om kwart voor 4 weer terug gegaan. Want de laatste pendelbus naar beneden zou om half 5 vertrekken, dus dan moet je toch op de tijd letten. We waren rond half 5 weer terug bij de auto


Op de terugweg zijn we gelijk nog bij de Sigmund Thun Klamm gewezen kijken, daar reden we toch langs. De kloof is duizenden jaren oud en ontstaan door het smelten van het ijs uit de late IJstijd. Voor die tijd was Kaprun één grote gletsjer en werd het hele dal bedekt met een dikke laag ijs en sneeuw. Het smeltwater dat overbleef, moest natuurlijk ergens heen en baande zich middels riviertjes en beekjes een weg door het landschap. Rotsen werden uitgeslepen en kloven ontstonden. Zo ook de Sigmund Thun Klamm. De openingstijden waren lekker ruim, het was tot tot 19 uur open dus dat konden we gelijk mee pakken. Nu zijn we vorig jaar in Duitsland een prachtige grote kloof geweest en zijn daar ook best even geweest. Hier zijn we nog geen half uur geweest. Het was niet echt heel bijzonder… natuurlijk wel indrukwekkend om dat kolkende water te zien tussen de bergen. Maar meer was er ook niet, we waren er zo weer uit. Het viel dus een beetje tegen. Daarna nog even een stukje gekeken bij de turquoise kleurige Klammsee wezen kijken en daarna zijn we weer terug naar de auto gegaan. 

Onderweg nog wat boodschappen gehaald voor de tosti’s. En rond kwart voor 7 waren we weer thuis. Jullie hadden vanavond lekker tosti’s uit de oven en mama een omelet. 

 

Astberg ponyalm

09 augustus 2021

Mama was vanochtend alweer om half 8 wakker. Toen ik om half 9 bij jullie op de slaapkamer ging kijken was jij Jochem nog maar net wakker. Je zat nog met dikke ogen op je telefoon. Fleur jij was wel al eerder wakker dan Jochem maar je had nu dus wel gewoon stilletjes gedaan. Dat is wel al heel fijn.  Vanochtend toen we net wakker waren was het nog wat bewolkt maar al snel kwam het zonnetje ook tevoorschijn. Het is nu wel wat lastiger met kleding aantrekken. Vorige week was het natuurlijk wat minder mooi weer en erg fris in de bergen. Deze week geven ze eigenlijk prachtig weer af. Vandaag en morgen nog wat kans op buien aan het eind van de dag. Maar donderdag wordt het zelfs rond de 30 graden. πŸ˜± We hebben nu toch nog maar een lange broek aan gedaan en korte broek klaar gelegd voor mee de auto in. Want je weet nooit hoe het aanvoelt in de bergen. Mama heeft weer een eitje gebakken toen Jochem en papa om broodjes waren. Om half 10 hebben we ontbeten.  

We zijn om kwart voor 11 vertrokken. We wilden eerst kijken bij Astberg Ponyalm waar jij Fleur kon ponyrijden. Je was helemaal blij toen mama dit thuis aan je liet zien. We waren rond 

12 uur waren we bij het dalstation van de Astberg. Het was echt warm buiten dus we hebben eerst onze korte broeken aan gedaan en ons goed ingesmeerd met zonnebrand. Met kaartjes kopen werd ons verteld dat we beter konden wachten tot half 1 want dan was het een ander tarief omdat je dan alleen de middag hebt om naar boven te gaan. Dus hebben we nog even 10 minuten gewacht. We gingen met een stoeltjeslift naar boven en beneden. Niet bepaald mama haar favoriet maar er was geen andere mogelijkheid hier. En het waren 4 persoons bakjes, best wel fijn. Zo konden we met zo’n allen naar boven gaan. En eigenlijk vind mama het nu ook weer meevallen. Het went gelukkig steeds meer. Fleur jij had een paars armbandje gekregen als  bewijs om met een pony te rijden. We zijn gelijk maar naar de pony’s gegaan, want er stonden geen kinderen te wachten. Jij kreeg Wudy, een lieve donkere Shetlander. Beetje net als Lexi. De cap kreeg je te leen. Het was wel wennen voor je want het was echt een klein zadel. Zowel papa als mama hebben met je gelopen. Je vond het erg leuk. Het waren best steile stukjes maar door het kleine zadel zat je er goed strak in. Het was maar 20 minuten maar je was helemaal blij. Het is natuurlijk niet zelfstandig rijden, maar dat vond je niet erg. Daarna zijn we boven bij het meer gaan kijken. Wow… wat een mooi uitzicht hadden we daar! Dat heeft mama de laatste dagen wel gemist. Nu zag je prachtige bergen en ook nog eens mooi gespiegeld in het water. In en bij het water zaten veel kikkervisjes en mini kijkers. Ook vlogen er hele mooie felblauwe Libelles. En we zagen een paar flinke vissen… we dachten zelf dat het zalm was. We zijn rond half 3 weer met de stoeltjeslift naar beneden gegaan. Tijdens het instappen verloor mama geld, mama had de tas niet goed dicht gedaan. Maar jullie zaten er al in en mama kon er niet meer bij. πŸ˜¬ Die man wilde m terug halen maar jullie sprongen er ook gelijk uit want je lieten mama niet alleen gaan… gelukkig maar! Maar het naar beneden gaan vond mama eigenlijk weer minder eng. Dat was gisteren ook. We wilden eindelijk nog gaan bergkarten in St. Johann in Tirol maar we konden niet op de parkeerplaats komen dus dat ging niet door. We zagen op Google Maps een waterval dus dachten daar te gaan kijken… maar we werden door hele smalle weggetjes naar boven gestuurd en weggetjes die er niet echt uit zagen als een doorgaande weg. Papa had geen zin om vast te staan dus zijn we maar omgedraaid. Maar rond 4 uur heb je niet veel mogelijkheden om nog wat anders te doen. Alle bergbanen sluiten om 17 uur. Dat was wel balen. Dus hebben we op de terugweg maar boodschappen gehaald. Jullie wilden vanavond een broodje hamburger eten dus gelijk alles mee genomen om toch nog een keer in het appartement te eten. We hebben vandaag echt ontzettend mooi weer gehad. Mama had vanochtend weer een wasje aangezet, toen we terug waren heeft mama alles buiten op het rekje gehangen in het zonnetje. We wilden buiten eten op het terrasje maar het zonnetje was ineens weg. En na het eten werd het ook steeds donkerder en begon het te waaien. Mama hoorde in de verte al wat gerommel. Rond 8 uur was het echt dichtbij en een flinke harde donder. Het heeft daarna nog bijna 3 kwartier geonweerd. In de bergen blijft dat altijd best lang hangen. Maar zo aan het einde van de dag zijn die buien niet zo erg, als we morgen maar weer gewoon mooi weer hebben.

 

bergkarten en Krimml watervallen

08 augustus 2021

We waren even voor de wekker wakker die om 8 uur stond. Het was een onrustig nachtje bij mama… volgens papa was ik steeds heel schrikachtig. In m’n slaap zag ik nog de flinke afgrond naast me tijdens het rijden. Tja… dan schrik je steeds πŸ™ˆ Vandaag hebben we zelf broodjes afgebakken voor het ontbijt. Die hadden we de eerste dag al mee genomen bij de supermarkt. Op zondag gaat de supermarkt later open dus was het ideaal voor vandaag. Echt veel smaak zat er niet aan. Dus we zullen het alleen op zondag doen. 

Gisteren was het weerbericht niet gunstig voor vandaag, er stond toen voor de hele dag regen op. πŸ˜¬ Dus we hebben het weer vanochtend af gewacht en toen pas besloten wat we wilden gaan doen. Vanochtend toen mama naar buienradar keek zag het er eigenlijk helemaal niet zo verkeerd uit. Het zou tot eind de middag droog blijven en vanochtend kon het nog miezeren. Voor ons dus geen belemmering; bergkarten en de grootste waterval van Europa stonden vandaag op de planning. We zijn rond half 11 richting Bramberg gegaan, een uurtje rijden hier vandaan. Tussendoor een stop gemaakt om wat koeken te halen voor vandaag want op zondag zijn er er veel supermarkten dicht. 

We waren rond 12 uur bij Bramberg, Wildkogel Arena. We zagen al niemand bij de kassa zitten dus hebben we maar kaartjes bij de automaat gehaald. Toen we boven waren zijn we nog naar de wc geweest en toen draaiden de gondels nog. Maar rond kwart over 12 wilden we naar binnen gaan en ineens stonden de gondels stil. πŸ˜¬πŸ˜± Toen schrokken we wel even, je denkt gelijk aan een storing ofzo. En wij hadden al kaartjes gekocht. Maar toen zag papa en papier hangen dat ze lunchpauze hebben van 12-13 uur. Pfieuw… dat viel gelukkig mee. Anders waren we niet lekker naar boven gegaan. Best wel stom en ouderwets dat ze een uur pauze nemen en alles stil hangt πŸ˜³Maar goed… we hebben buiten dus 3 kwartier gewacht tot we weer mochten. Gelukkig kwam het zonnetje heerlijk door en was het geen straf om te moeten wachten. 

We zijn om 1 uur gelijk naar boven gegaan. Het was best een lang stuk om naar boven te gaan. Het eerste deel ging tot 1624 meter hoogte, daarna moesten we overstappen en gingen we verder tot 2100 meter hoogte. Papa en Jochem wilden graag gaan bergkarten. Voor mama en Fleur hoefde dat niet zo. Dat ging veel te hard voor ons. Toen mama een filmpje liet zien thuis wisten jullie gelijk dat je dat sowieso wilden gaan doen! Mama zag het eerst bij 1 plaats maar later bij nog veel meer plekken dus je kunnen vast vaker dan alleen vandaag. De eerste keer heeft mama nog een filmpje gemaakt en wat foto’s en zijn we een stukje naar beneden gelopen om te kijken. Toen zagen we ineens twee schimmen met jullie kleuren jassen, stil staan aan de kant van het pad. πŸ˜± En iemand met een wit shirt stond of lag in de berm. Toen schrokken we best wel. We hebben gezien hoe hard het karten ging. Als je de macht over het stuur verliest dan ga je. Het was te ver om het goed te kunnen zien. Dus mama heeft de camera gepakt en ingezoomd. En toen zag mama dat papa en Jochem inderdaad gestopt waren en bij iemand stonden in het gras. Ook stonden er 2 lege karts die personeel waren ook naar de berm gegaan. En papa en Jochem gingen toen weer verder. Toen papa en Jochem terug kwamen met de kabelbaan bleek dat het jongetje inderdaad van de weg is geraakt en vlak voor papa 3x over de kop vloog πŸ˜± Dus papa was er als een van de eerste bij. Hij huilde en had flinke pijn aan z’n schouder. Het waren ook Nederlanders, toen kwamen ook de vader en zusje erbij en zijn jullie weer verder gegaan want je konden toch niets doen. Maar het was wel flink schrikken. Jullie vonden het echt vet gaaf om te doen, het gaf echt een adrenaline kick. Het was toch 4 km naar beneden racen met veel bochten en zo'n 500 hoogte meters. Dus mama heeft gezegd dat je dan nog een keer moesten gaan. Papa vond het lullig voor ons, maar mama zag dat jullie het geweldig vonden. Dus je zijn nog een keer geweest. Helaas was het boven weer bewolkt dus echt veel uitzicht hadden we helaas niet. Dat was wel balen want mama geniet juist zo van die mooie uitzichten. Fleur jij bent in het speeltuintje gaan spelen tot papa en Jochem ook weer terug waren. Omdat het bewolkt was en we boven niet veel konden doen, hebben we besloten om rond half 3 weer naar beneden te gaan. Jullie uiteraard nog een keer met de kart en wij zijn samen met de kabelbaan naar het tussen station gegaan. Onderweg hadden we jullie niet gezien dus mama hoopte jullie nog naar beneden te zien komen voor een filmpje. Maar we waren helaas net te laat. We zijn met z’n allen terug gegaan naar het dalstation. Mama vond het nu niet meer zo spannend. De heenweg wel en zeker als papa en Jochem dan een beetje lopen te klieren. We waren om kwart over 3 weer bij de auto terug 

 



Daarna zijn we naar de Krimml watervallen gegaan. Waar we van de week in de regen al een keer langs waren gekomen. Het was nog een half uurtje rijden. In het National Park Hohe Tauern, op de grens van Tirol en Salzburgerland, liggen de Krimml watervallen. Met een valhoogte van in totaal 380 meter zijn de Krimmler watervallen de grootste van Centraal-Europa en de op vijf na hoogste van de wereld. De oorsprong van de waterval is de Krimmler Ache die aan het einde van het hoog gelegen Krimmler Achental op 1.460 m boven de zeespiegel in drie fases naar beneden stort. De bovenste fase van de waterval heeft een valhoogte van 140 meter, de middelste van 100 meter en de laagste weer van 140 meter. De middelste waterval wordt beschouwd als de mooiste; je hebt er een fraai uitzicht op zowel de bovenste trap van de waterval als over het nabije dal. Het was echt prachtig om te zien. Wat een natuurgeweld al dat water dat naar beneden klettert. πŸ˜± We zijn eerst een stuk naar boven geklommen. Maar het ging steeds steiler naar boven en het was er behoorlijk vochtig dus zijn we omgedraaid. Beneden zagen we ook nog veel mensen bij een pad kijken dus zijn we terug gelopen om daar te kijken. Bij een paar plekken waar je foto’s kon maken, werden we al flink nat door het gespetter van het water dat zo hard naar beneden kwam. Maar toen we om half 6 naar de auto liepen begon het ook nog eens te regenen en niet bepaald zacht. πŸ˜¬ We waren ook al lekker nat geworden bij de watervallen van al dat gespetter en nu worden we nog natter door de regen. 
 

We waren om kwart voor 7 weer terug. We hebben echt de hele weg heel veel regen gehad en zelfs onweer. Vermoeiend weer om in te rijden. En vooral opletten geblazen want er waren auto’s die ondanks de regen gewoon 3/4 auto’s tegelijk in haalden. Echt zo gevaarlijk. We zaten te twijfelen om eten te halen bij het park en lekker in het appartement op te eten of toch naar een restaurant te gaan. Toch maar besloten om naar een restaurant in het dorp te gaan. Bij het park viel het dan eigenlijk tegen. In het dorp hebben we tot nu toe steeds heerlijk gegeten. En het is maar een klein stukje lopen. Ook vandaag hebben we heerlijk gegeten.