Dagboek

Aantal berichten: 178
Ga naar:   

Grossglockner Alpenroute

07 augustus 2021

Na weer een heerlijke nacht werden we kwart voor 8 wakker. Jullie waren ook rond die tijd wakker. De vooruitzichten voor vandaag waren heel goed, warm maar benauwd weer. Mama heeft gelijk even naar buiten gespiekt en het was inderdaad prachtig helder weer vandaag. We zijn gaan kijken wat handig is om te doen met dit heldere weer. Voor karten in de bergen en ponyrijden hoeven we niet perse helder weer te hebben. Maar voor de Alpenroute te rijden of naar de gletsjer top te gaan wel. We hebben besloten om de Alpenroute te rijden, helder weer is dan wel fijn voor de mooie uitzichten onderweg. 

We hebben om 9 uur ontbeten en zijn daarna met de auto vertrokken. We moesten een half uurtje rijden, net na Zell am See begon de route. Het is wel een route waar je top voor moet betalen omdat het een nationaal park is. De route begon in Bruck en eindigde bij Heiligenblut. De route was 48 km lang met 36 heerlijke haarspeldbochten. Dat vind papa altijd helemaal geweldig! En de route stijgt tot wel 2500 meter. De route eindigde met zicht op de Grossglockner en zijn gletsjer Pasterze. Het was echt fijn dat het zo helder was. De route gaat door een wild en rotsachtig landschap. Onderweg werden we getrakteerd op adembenemende uitzichten. We hebben heel wat bergen gezien van boven de 3000 meter en ook best nog wat bergen met sneeuw/ijsresten. Onderweg kon je op verschillende plaatsen stoppen om te genieten van het mooie uitzicht. Gewoon langs de weg waren er parkeerplaatsen maar ook op een aantal grote stopplaatsen, waar ook speeltuintjes waren voor de kinderen en toiletten. We zijn ook vlak langs een aantal plaatsen met sneeuw gereden. En daar moesten we natuurlijk wel even van genieten. We gingen weg met prachtig weer, in korte broek en shirt maar bij de eerste grotere stop, we zaten toen op 1620 meter hoogte, was het al een stuk frisser. Gelukkig hadden we lange broeken, vesten en jassen mee dus we hebben ons snel omgekleed. Alleen Jochem had geen lange broek mee. En die had juist vandaag een voetbalpakje aan en dat is flinterdun. πŸ˜¬Gelukkig lag er nog wel een korte spijkerbroek van je die heb je er maar overheen getrokken. Zelfs door je vest voelde je de wind soms nog waaien. Er was later nog een aparte afslag, met een doodlopende weg naar een hoger uitzichtpunt op 2571 meter hoogte. Daar moesten we nog een aantal haarspeldbochten voor nemen om te komen. Mama was blij dat papa reed. En Jochem jij vond al die bochten helemaal niets. Je had daar wel een fantastisch uitzicht. Maar brrr… het was er zo koud. Er stond ook echt veel wind en dat maakte het zo koud. Na dat stuk kwam er wel steeds meer bewolking.
 

Toen we eindelijk sneeuw dicht langs de weg zagen moesten we daar natuurlijk wel even heen. Het werd gelijk een sneeuwballengevecht! πŸ€£ Die hards… zonder handschoenen sneeuwballen maken. We zijn daar best even geweest. Je hadden bijna geen gevoel meer in je vingers. Even later kwamen we langs een nog groter stuk met sneeuw, maar ook daar wilden je weer naar toe. Je waren de mega koude handen alweer vergeten. πŸ˜œ We zijn ook best even bij een stuwmeer geweest waar ook overal watervalletjes waren en ook 1 grote. En als laatste het toetje… ondertussen was het wel flink bewolkt geworden dus we hebben de top van de berg zelf niet gezien. Maar de gletsjer wel. Echt prachtig om te zien! En dan lees je dat de gletsjer in de afgelopen jaar al meer dan de helft gesmolten is πŸ˜± Dat is best veel. Het was echt een prachtige route om te rijden! Een van de mooiste alpenroutes om te rijden. Al was die van vorig jaar ook zeker te moeite waard. Op de heenweg zat papa wel te mopperen want veel fietsers en motors reden langs de kant en vaak ook echt gevaarlijk in de weg.

We zijn om half 6 terug gaan rijden vanaf de Grossglockner. Het was toen helemaal niet druk meer en papa kon lekker doorrijden in alle die scherpe bochten. Bijna alle fietsen en motors waren verdwenen. We zaten het grootste deel toen ook in de regen. En op z’n koudst was het toen maar 8 graden meer. Maar toen we uit de bergen waren, was het gewoon weer 24 graden. Het was een uur en een kwartier terug rijden naar ons appartement. We waren om kwart voor 7 terug. Ondanks dat we niet eens veel gelopen hadden, waren we wel allemaal moe. We hadden ook echt van die rode gloeiende wangen door de wind. We zijn lekker in het dorp gaan eten. Toen we rond 8 uur terug liepen kon je merken dat het weer omsloeg. Het ging ineens veel harder waaien en werd het ook frisser. Morgen weer een dagje regen dus kijken we morgenochtend weer waar we het beste heen kunnen gaan.

 

 

Maiskogelbahn

06 augustus 2021

Mama heeft vannacht onrustig geslapen. Mama wilt heel graag naar de top van Salzburg op 3029 meter hoogte. Je bent dan op de gletsjer en ziet vooral witte sneeuwtoppen mits het natuurlijk helder is. Maar het is een flinke hoogte en je moet geloof ik 4x overstappen naar een andere kabelbaan. En mama is natuurlijk niet echt een held daarmee. Toch wilt mama het heel graag doen en daar heeft mama dus over gedroomd vannacht. πŸ˜¬ Na tig keer wakker te zijn was mama het om 7 uur eigenlijk al beu in bed. Mama heeft nog even liggen draaien en keren heeft mama uiteindelijk maar m’n gsm gepakt. Vervolgens hoorde mama ook iemand uit bed lopen. Later bleek jij Fleur dat geweest te zijn. Je was wakker en hebt je telefoon gepakt. Tegen 8 uur was papa ook wakker en zijn we vrij snel uit bed gegaan. Jullie waren beiden ook alweer wakker. Toen mama je iets na 7 uur hoorde lopen waren je dus allebei wakker. Jochem zegt dat hij wakker werd van jou Fleur omdat je herrie maakte. Vervolgens was jij Fleur weer helemaal in tranen omdat je zegt altijd de schuld te krijgen. Je bent zo obsessief met je telefoon. Als we thuis zijn duik je gelijk je kamer in en als je wakker bent moet je ook weer die telefoon hebben. Dat vind mama niet nodig. Dat doen we thuis ook niet. Na de eerste dag hebben we al gezegd dat je gsm niet meer mee je kamer in mocht. Maar vanaf nu laten we je gsm in onze slaapkamer zodat je ‘m niet kan pakken. Kijken of dat beter gaat. Toen papa en Jochem weg waren hebben we nog even verder gebabbeld. Je was weer helemaal in tranen daarna hebben we elkaar even flink geknuffeld. 

We zaten vanochtend gewoon al om 9 uur aan het ontbijt. Dat is het vroegste tot nu toe. Het zou mooi weer worden vandaag maar toch stonden er vandaag hier nog wat buien op. Ook waren de bergen gehuld in dikke wolken.  Dus zijn we vandaag naar Kaprun gegaan waar het er gunstiger uit zag qua weer. We zijn om 10 uur weg gegaan. Uiteindelijk zijn we bij de Maiskogelbahn uitgekomen daar zou je een mooi uitzicht hebben op de gletsjer en witte toppen. Toen we aankwamen zagen we die toppen nog heel goed. Maar toen we een kaartje kochten om naar boven te gaan, begon het te spetteren. Gelukkig niet hard maar daardoor hingen er wel gelijk veel meer wolken in de top en dat is zo gebleven. Dat was wel jammer. 

We waren om 11.45 uur boven maiskogelbahn. We konden er ook uit bij het tussenstation op 1137 meter hoogte maar daar kon je niet veel doen dus zijn we blijven zitten. Bij het eindstation op 1570 meter hoogte zijn we eruit gegaan.  We hadden alleen gehoopt dat we daar uitzicht hadden op de witte toppen maar je zat nog steeds niet op het hoogste punt van de berg. Je kon te voet verder gaan maar dat was een stijle klim dat zagen we niet zitten. En je kon overstappen op de K-onnection en dan richting de gletsjer gaan. Maar het spetterde nog steeds en bewolking was er ook nog steeds. Plus het is niet goedkoop om naar boven te gaan dan hebben we liever helder weer. Dus we vonden het zonde om dan naar boven te gaan. Plus al onze vesten lagen nog in de auto. En die hadden we boven wel nodig. Dus hebben we besloten om terug te lopen tot het tussen station. Het was inmiddels ook droog en je zag de zon volop in het dal schijnen. We zijn dus van 1570 meter tot 1137 meter hoogte terug gelopen. En dat was best goed te doen. Af en toe wel stijl dus we voelden op het laatst onze kuiten wel weer erg goed. Des te lekkerder was het om het laatste stuk met de kabelbaan terug te gaan en we konden zitten. Het was wel een rot stukje voor mama, want na elke paal voelde je zo’n vrije val gevoel. Maar mama heeft het overleefd hihi πŸ™ˆ Daarna wilden jullie nog een ritje met de rodelbaan. Je wilden graag dat mama ook mee ging. Mama is uiteindelijk overstag gegaan maar mama wilde wel met Jochem of Fleur en niet alleen. πŸ˜¬ Fleur jij wilde bij mama. Ook wilde mama niet als laatste dat er een vreemd iemand achter me geplakt zat als ik niet hard ging. Dus mocht ik als eerste maar op de rodelbaan waren papa en Jochem het daar niet meer zo mee eens want mama ging niet hard. Tja daar had mama al voor gewaarschuwd maar jullie wilden dat mama ook mee ging. Papa en Jochem riepen steeds achter me dat ik harder moest. Grrrr… echt irritant. πŸ˜‘ Het was een baan met echt een flinke hoogte en met van die scherpe bochten dat je helemaal schuin ging. Gelukkig duurt zo’n ritje niet heel lang. Mama was blij dat het eind in zicht kwam. Er is onderweg ook nog een foto van ons gemaakt… het bewijs dat mama er in is geweest. πŸ˜œ Jullie hebben nog een ijsje op en om kwart voor 4 zaten we weer in de auto. 

We hebben nog een stop gemaakt voor boodschappen. We hadden voor vandaag besloten om in het appartement te koken. Jullie hadden macaroni en mama gebakken zalm met een slamix. Het zal wel eenmalig zijn vrees ik. Je mist vaak van alles zoals kruiden om het op smaak te brengen. Je vonden het goed maar thuis lekkerder. Duidelijk! Papa zat ook alleen maar te mopperen. Koken op inductie gaat toch minder goed dan op gas. Het gaat veel langzamer. We waren rond 7 uur klaar en zijn lekker op de bank geploft. We hadden voor het eten nog een goed voornemen om te gaan lopen. Maar dat hadden we ook al gedaan. We zijn toch ongeveer 2,5 uur aan het lopen geweest richting het tussen station.

 

Zillertal

05 augustus 2021

Vanochtend was papa een keer eerder wakker dan mama.  Mama werd een uur later om kwart over 8 wakker geboord πŸ˜¬ Jullie waren daarvoor al wakker maar schrokken ook wel even. Mama had weer lekker spierpijn in de kuiten. Fleur jij had ook last van spierpijn en je had op beide enkels een blaar dus mama heeft blarenpleisters erop gedaan. Toen papa en Jochem om de broodjes waren heeft mama een eitje gebakken voor jullie. Het was vandaag een regenachtige bewolkte dag. Dus we zijn weer gaan kijken om ergens heen te gaan waar het minder regende dan hier. We zijn om kwart over 10 vertrokken richting Zillertal in Tirol. Daar zou het vanaf eind de ochtend al droog zijn en in de middag zelfs zon. Het was alleen wel anderhalf uur rijden en door drukte werd het zelfs bijna 2 uur. πŸ˜¬Onderweg hebben we heel wisselend weer gehad, maar over het algemeen best wat  regenbuien. Maar in Zell am Zilltertal was het droog bij aankomst en scheen de zon zelfs af en toe. Jullie zijn met papa in de rij gaan staan voor de rodelbaan ‘Arena Coaster’. Mama vond m nogal hoog en mama vind dat nooit zo geweldig.. Mama wilt dan eerst van jullie weten hoe het was. Plus mama vind het irritant dat degene achter je meestal gelijk in je kont zit omdat mama langzamer rijdt. Dus jullie zijn met z’n drietjes gegaan. Jochem apart en Fleur bij papa. Mama heeft op jullie gewacht. Er stond wel een wachtrij van bijna 40 minuten. Je gingen pas rond 14 uur naar boven dus een tweede keer zijn we niet meer gegaan. 

Daarna zijn we met de kabelbaan omhoog gegaan. Het was er eentje met een tussenstation, we zijn er daar eerst uit gegaan maar daar was niets echt iets te beleven dus zijn we verder omhoog gegaan naar 1744 meter hoog. Dat was best een hoogte aangezien we echt helemaal in het dal omhoog gingen. We zaten nog niet helemaal op de top. Het uitzicht wisselde steeds, je zag de wolken heen en weer bewegen. Het ene moment had je uitzicht op het dal en het andere moment zaten we in de wolken en zag je niets. Echt een route kon je er niet lopen dat was wel jammer. Er zat een grote speelplaats daar hebben we even rond gelopen maar eindelijk zijn jullie daar allebei al te groot voor. Fleur vond sommige dingen wel leuk maar niet om alleen te doen. Vlakbij zat ook de Fichtensee boven in de bergen maar dat zag er niet zo bijzonder uit dus daar zijn we niet meer gaan kijken. Bovendien was dat ook nog een flinke klim om er te komen. πŸ₯΄ We zijn om kwart voor 4 weer terug naar beneden gegaan met de kabelbaan. Brrr… dat vind mama altijd het ergste. Al kan mama het nu al beter handelen dan vorig jaar. Mama probeert niet teveel naar beneden te kijken. Fleur jij vind het ook spannend en bent naast mama gaan zitten en mama heeft je hand vast gehouden. Vervelend dat papa dan nog expres een keer moet gaan staan en nog een keer draaien dat heel dat bakje beweegt. πŸ˜¬ We waren om kwart over 4 terug bij de auto. We zijn nu langs een andere weg terug gegaan want het was op de heenweg zo druk met best wat vertraging hadden. Daar hadden we nu niet zo veel zin in. We hebben dus weer heel wat uurtjes in de auto gezeten vandaag. Op de heenweg konden we niet zoveel van de bergen zien door de laaghangende bewolking. Maar op de terugweg was het heel wat helderder en zonnig dus mama heeft eigenlijk gewoon genoten van het uitzicht. Jammer dat je dan alleen wat foto’s vanuit de auto kan maken. We waren om 18.20 uur terug thuis. We hadden best honger dus zijn na ons even op te frissen gelijk weg gegaan om te eten. We hebben nu bij het restaurant tegenover het park gegeten. Wederom hebben we daar ook weer heerlijk gegeten. Jullie hebben nog een ijsje op. We waren om 8 uur weer terug. Jullie zijn allebei gelijk op jullie slaapkamer op bed gaan zitten om op je telefoon te kunnen. Onderweg kan je toch niet zoveel doen. Hier is de WiFi verbinding niet altijd even goed dus we horen je nogal eens mopperen πŸ™ˆ

 

Zell am See

04 augustus 2021

Vannacht hebben we allemaal heerlijk geslapen. Mama was rond 8 uur wakker. Vannacht een keer wezen plassen… oef lopen ging moeizaam, flinke spierpijn in m’n kuiten van het klimmen gisteren. πŸ˜³ Jullie waren ook weer rond 8 uur wakker. Papa werd om half 9 van de wekker. Fleur jij had ook wat last van spierpijn, bij je billen misschien door van de glijbanen te glijden. Ook bij het uit bed komen voelde mama het nog goed. Papa en Jochem hadden nergens last van. Na het aankleden was het gelukkig ook alweer weg. We zijn nog even een half uurtje in bed gebleven om rustig wakker te worden. Daarna zijn papa en Jochem weer naar de supermarkt gegaan om broodjes. Kwart voor 10 zijn we gaan ontbijten 

Kwart voor 11 met de auto weg richting Zell am See. Vandaag was het een bewolkte dag, ook wat frisser dan gisteren en voor eind de dag gaven ze regen af. Het weer in Zell am See zag er net wat gunstiger uit dan bij ons dus vandaar de keuze om die kant op te gaan. Het was maar 20 minuten rijden. Papa heeft bij het dalstation toch maar wandelschoenen gehaald na de valpartij van gisteren. We wilden met de Schmittenhohebahn omhoog om naar boven te gaan, maar die was niet open dus zijn we met trassXpress naar boven gegaan. Die ging best een heel eind omhoog ruim 1000 meter en was ook best even onderweg, bijna 9 minuten. Maar omdat we vanuit het dal al hoger in de bergen zaten dus we zaten gelijk al op 2000 meter hoogte toen we boven waren. Dat was best wel hoog. Normaal zie je daar prachtige uitzichten met de hoge toppen deels met sneeuw bedekt, maar nu door de bewolking zag je heel weinig. Het was vooral nevel van de bewolking en wat dennenbomen zag je in het begin nog. Af en toe wisseling van het uitzicht omdat de wolken bewogen. We vonden het ook zonde om weer gelijk naar beneden te gaan dus zijn we maar aan de wandel gegaan πŸ˜¬ Dat zou volgens papa 10 km moeten zijn. Maar uiteraard wel met veel geklim en afdalen en je dus steeds heel ingehouden moest lopen. Het was echt pittig! De paden gingen heel stijl naar beneden. We hadden op een gegeven moment de keuze om met de stoeltjeslift verder te gaan maar mama durfde dat echt niet. Tot grote teleurstelling van jullie. Daardoor hebben we echt nog een eind moeten lopen. Mama vond het niets om naar beneden te gaan in de mist. Sorry kinderen.πŸ₯΄ We hebben gewoon ruim 7 km gelopen. Het laatste stuk konden we gelukkig weer met een kabelbaan naar beneden, wel met een grote cabine waar 30 man in kon. Maar alles beter dan nog zo’n eind te lopen. Het was voor ons allemaal een verademing anders hadden we nog 3,5 km moeten lopen en dat was ook weer een heel stijl stuk. Het was maar goed dat papa nu andere schoenen had. Dat had hij niet op z'n gewone schoenen kunnen doen, er lagen vrijwel over stenen op de paden, ook met klimmen en met naar beneden gaan. Dus gelukkig… eind goed, al goed. Zo waren we om 16 uur beneden met de Sonnenalmbahn. In de auto even wat gegeten en gedronken en bij gekomen voordat we weer terug gingen rijden. Om 17 uur terug waren we weer lekker terug thuis. En niet onbelangrijk… we hebben het heel de dag droog gehouden! 

Half 7 op pad gegaan om ergens te eten. Restaurant bij het park was vol, eentje in het dorp ook en die van gisteren was vandaag gesloten. Laatste kans bij een café die zaten eigenlijk ook vol maar ze hadden nog een soort tuincafe waar we mochten zitten. We zaten wel een beetje in een pishoek dus het duurde even voordat de bestelling opgenomen werd. Papa word dan altijd een beetje ongeduldig πŸ™ˆ Maar het is goed gekomen. We hebben heerlijk gegeten. Daarna nog een klein rondje gelopen om de boel te verkennen en om 20 uur waren we weer terug in ons appartement

 

Natrunbahn Marie Alm

03 augustus 2021

Mama was rond 8 uur wakker. We hadden het raam in de badkamer open gelaten omdat het nogal warm was op onze slaapkamer. Maar we zitten vlak naast een doorgaande weg dus je hoorde vanaf begin de ochtend al vrachtwagens langs rijden. Op zich hebben we wel goed geslapen. Bed was wel aan de harde kant. Gelukkig hadden we wel ons eigen kussen mee. Papa werd om kwart over 8 wakker. We hadden om half 9 de wekker gezet. Mama is toen ook bij jullie gaan kijken, jullie waren ook al wakker. Jochem mopperde gelijk dat jij Fleur vroeg wakker was en dat hij wakker werd door jou. Omdat jij Fleur rond half 8 iets op je gsm ging doen met geluid. Niet zo handig. Vanavond leveren je sowieso de gsm’s in bij ons dan kunnen je daar elkaar niet meer wakker mee maken. Papa en Jochem zijn rond half 10 naar de supermarkt gegaan om broodjes. Fleur jij hebt geholpen om de tafel te dekken en mama heeft je haren alvast gedaan.

Vandaag zijn we hier in het dorp met de Natrunbahn naar boven gegaan. Bij Landal hebben we een Hochkonigcard gehad en daarmee kunnen we onbeperkt gratis met de kabelbaan omhoog en ook weer naar beneden. Jullie vonden het wel weer spannend, zeker na dat ongeluk in Italië. Vooral Fleur jij was nogal paniekerig. Door je reactie steeds schrok Jochem ook steeds. Mama vond het nu eigenlijk best mee vallen. Deze kabelbaan ging ook nog maar tot 1.163 meter hoogte. Maar het was een mooi begin. Daarna hebben we een flinke steile klim gemaakt, dat viel wel weer ff tegen voor mama, vooral qua conditie. De knietjes hebben het gelukkig wel goed door staan. Mama heeft gewoon een paar keer rust genomen, even op adem komen en weer verder. We kwamen langs een flink klimparcours. Jochem jij wilt dat nog graag een keer doen maar niet in je eentje. Papa moet er nog over na denken of hij mee wilt. Het zit vlakbij het park dus we kunnen dan altijd nog een keer terug. Het laatste stuk was nog ff wat steiler… maar we werden daarna wel beloond. Wow… zo’n mooi uitzicht! πŸ˜ En op de berg zat een prachtig bergmeer; de Prinsensee. Echt super mooi! Dit is waar mama vorig jaar ook zo van heeft genoten in Duitsland en waarom mama naar Oostenrijk wilde. We hebben er even heerlijk genoten van het uitzicht. Op dat moment scheen ook nog volop het zonnetje dus het was gewoon heet boven op de berg maar wel volop genieten 

Daarna zijn we weer terug gegaan… het was nu een behoorlijk steile afdaling. Maar mama is zo blij met haar wandelschoenen, het ging helemaal zonder uitglijders. Dat was vorig jaar wel anders. Ook bij jullie ging het goed. Later bij papa niet, die is een paar keer uitgegleden en later zelfs in het bos een keer gevallen. πŸ˜± We gingen niet met de kabelbaan terug naar beneden maar lopend want na een klein stukje lopen na het bergstation waren vanaf boven 5 lange glijbanen er daar wilden jullie graag vanaf. We zagen ook genoeg ouders er vanaf glijden maar papa en mama vond de buizen nogal smal. Dus wij zijn toch maar lopend naar beneden gegaan, een pad vlakbij de glijbaan maar dat waren niet de beste paadjes en ook best met een hoogteverschil want die glijbanen waren best lang. Jochem jij hebt ze niet allemaal gedaan, pas bij de derde ben je mee gaan glijden. En juist bij die glijbaan viel papa op z’n gat. Nu is papa ook de enige die geen wandelschoenen heeft. Dat was niet nodig want hij had goede sportschoenen met grip. Tja… dan zie je wat er gebeurt. πŸ˜¬ Na de glijbanen was het nog best een eind terug lopen over een pad tussen de grasvelden. Je loopt dan steeds ingehouden en dat voel je wel aan je benen. We waren beneden toen het een beetje begon te spetteren. 

We waren rond half 4 terug in het appartement  en dat was met op tijd want daarna begon het echt even flink door te regenen. Maar het deerde ons nu even niet. We zijn allemaal op de bank geploft om bij te komen van de klim en de wandeling. Want we hadden allemaal toch best wel vermoeide benen en voeten. We zijn om 5 uur boodschappen gaan halen bij de Interspar, een grote supermarkt het was toen alweer droog. We zagen die grote supermarkt gisteren op de heenweg en dorpje voor ons. De supermarkt vlakbij het park is nogal klein en heeft niet alles. We hebben daar even wat inkopen gedaan. We hebben vanavond een keer in het dorp gegeten bij een restaurant. Overal hadden we gelezen dat je of getest of genezen of gevaccineerd moet zijn. En dat erop gecontroleerd word. Maar in werkelijkheid valt dat reuze mee. We hebben zelftesten gekregen voor Jochem. Via een website in Salzburg moeten we daar een QR code voor ophalen maar vandaag heeft er helemaal niemand om gevraagd. Dus het is wel een beetje een wassen neus dat de regels aangescherpt zijn en erop gecontroleerd wordt. We hebben wel heerlijk gegeten in dat restaurant. Rond 8 uur waren we weer terug in het appartement. Jullie zijn een uurtje in jullie kamer geweest. En na het douchen zijn je nog even een half uurtje bij ons geweest.