Dagboek

Aantal berichten: 210
Ga naar:   

Astberg ponyalm

09 augustus 2021

Mama was vanochtend alweer om half 8 wakker. Toen ik om half 9 bij jullie op de slaapkamer ging kijken was jij Jochem nog maar net wakker. Je zat nog met dikke ogen op je telefoon. Fleur jij was wel al eerder wakker dan Jochem maar je had nu dus wel gewoon stilletjes gedaan. Dat is wel al heel fijn.  Vanochtend toen we net wakker waren was het nog wat bewolkt maar al snel kwam het zonnetje ook tevoorschijn. Het is nu wel wat lastiger met kleding aantrekken. Vorige week was het natuurlijk wat minder mooi weer en erg fris in de bergen. Deze week geven ze eigenlijk prachtig weer af. Vandaag en morgen nog wat kans op buien aan het eind van de dag. Maar donderdag wordt het zelfs rond de 30 graden. πŸ˜± We hebben nu toch nog maar een lange broek aan gedaan en korte broek klaar gelegd voor mee de auto in. Want je weet nooit hoe het aanvoelt in de bergen. Mama heeft weer een eitje gebakken toen Jochem en papa om broodjes waren. Om half 10 hebben we ontbeten.  

We zijn om kwart voor 11 vertrokken. We wilden eerst kijken bij Astberg Ponyalm waar jij Fleur kon ponyrijden. Je was helemaal blij toen mama dit thuis aan je liet zien. We waren rond 

12 uur waren we bij het dalstation van de Astberg. Het was echt warm buiten dus we hebben eerst onze korte broeken aan gedaan en ons goed ingesmeerd met zonnebrand. Met kaartjes kopen werd ons verteld dat we beter konden wachten tot half 1 want dan was het een ander tarief omdat je dan alleen de middag hebt om naar boven te gaan. Dus hebben we nog even 10 minuten gewacht. We gingen met een stoeltjeslift naar boven en beneden. Niet bepaald mama haar favoriet maar er was geen andere mogelijkheid hier. En het waren 4 persoons bakjes, best wel fijn. Zo konden we met zo’n allen naar boven gaan. En eigenlijk vind mama het nu ook weer meevallen. Het went gelukkig steeds meer. Fleur jij had een paars armbandje gekregen als  bewijs om met een pony te rijden. We zijn gelijk maar naar de pony’s gegaan, want er stonden geen kinderen te wachten. Jij kreeg Wudy, een lieve donkere Shetlander. Beetje net als Lexi. De cap kreeg je te leen. Het was wel wennen voor je want het was echt een klein zadel. Zowel papa als mama hebben met je gelopen. Je vond het erg leuk. Het waren best steile stukjes maar door het kleine zadel zat je er goed strak in. Het was maar 20 minuten maar je was helemaal blij. Het is natuurlijk niet zelfstandig rijden, maar dat vond je niet erg. Daarna zijn we boven bij het meer gaan kijken. Wow… wat een mooi uitzicht hadden we daar! Dat heeft mama de laatste dagen wel gemist. Nu zag je prachtige bergen en ook nog eens mooi gespiegeld in het water. In en bij het water zaten veel kikkervisjes en mini kijkers. Ook vlogen er hele mooie felblauwe Libelles. En we zagen een paar flinke vissen… we dachten zelf dat het zalm was. We zijn rond half 3 weer met de stoeltjeslift naar beneden gegaan. Tijdens het instappen verloor mama geld, mama had de tas niet goed dicht gedaan. Maar jullie zaten er al in en mama kon er niet meer bij. πŸ˜¬ Die man wilde m terug halen maar jullie sprongen er ook gelijk uit want je lieten mama niet alleen gaan… gelukkig maar! Maar het naar beneden gaan vond mama eigenlijk weer minder eng. Dat was gisteren ook. We wilden eindelijk nog gaan bergkarten in St. Johann in Tirol maar we konden niet op de parkeerplaats komen dus dat ging niet door. We zagen op Google Maps een waterval dus dachten daar te gaan kijken… maar we werden door hele smalle weggetjes naar boven gestuurd en weggetjes die er niet echt uit zagen als een doorgaande weg. Papa had geen zin om vast te staan dus zijn we maar omgedraaid. Maar rond 4 uur heb je niet veel mogelijkheden om nog wat anders te doen. Alle bergbanen sluiten om 17 uur. Dat was wel balen. Dus hebben we op de terugweg maar boodschappen gehaald. Jullie wilden vanavond een broodje hamburger eten dus gelijk alles mee genomen om toch nog een keer in het appartement te eten. We hebben vandaag echt ontzettend mooi weer gehad. Mama had vanochtend weer een wasje aangezet, toen we terug waren heeft mama alles buiten op het rekje gehangen in het zonnetje. We wilden buiten eten op het terrasje maar het zonnetje was ineens weg. En na het eten werd het ook steeds donkerder en begon het te waaien. Mama hoorde in de verte al wat gerommel. Rond 8 uur was het echt dichtbij en een flinke harde donder. Het heeft daarna nog bijna 3 kwartier geonweerd. In de bergen blijft dat altijd best lang hangen. Maar zo aan het einde van de dag zijn die buien niet zo erg, als we morgen maar weer gewoon mooi weer hebben.

 

bergkarten en Krimml watervallen

08 augustus 2021

We waren even voor de wekker wakker die om 8 uur stond. Het was een onrustig nachtje bij mama… volgens papa was ik steeds heel schrikachtig. In m’n slaap zag ik nog de flinke afgrond naast me tijdens het rijden. Tja… dan schrik je steeds πŸ™ˆ Vandaag hebben we zelf broodjes afgebakken voor het ontbijt. Die hadden we de eerste dag al mee genomen bij de supermarkt. Op zondag gaat de supermarkt later open dus was het ideaal voor vandaag. Echt veel smaak zat er niet aan. Dus we zullen het alleen op zondag doen. 

Gisteren was het weerbericht niet gunstig voor vandaag, er stond toen voor de hele dag regen op. πŸ˜¬ Dus we hebben het weer vanochtend af gewacht en toen pas besloten wat we wilden gaan doen. Vanochtend toen mama naar buienradar keek zag het er eigenlijk helemaal niet zo verkeerd uit. Het zou tot eind de middag droog blijven en vanochtend kon het nog miezeren. Voor ons dus geen belemmering; bergkarten en de grootste waterval van Europa stonden vandaag op de planning. We zijn rond half 11 richting Bramberg gegaan, een uurtje rijden hier vandaan. Tussendoor een stop gemaakt om wat koeken te halen voor vandaag want op zondag zijn er er veel supermarkten dicht. 

We waren rond 12 uur bij Bramberg, Wildkogel Arena. We zagen al niemand bij de kassa zitten dus hebben we maar kaartjes bij de automaat gehaald. Toen we boven waren zijn we nog naar de wc geweest en toen draaiden de gondels nog. Maar rond kwart over 12 wilden we naar binnen gaan en ineens stonden de gondels stil. πŸ˜¬πŸ˜± Toen schrokken we wel even, je denkt gelijk aan een storing ofzo. En wij hadden al kaartjes gekocht. Maar toen zag papa en papier hangen dat ze lunchpauze hebben van 12-13 uur. Pfieuw… dat viel gelukkig mee. Anders waren we niet lekker naar boven gegaan. Best wel stom en ouderwets dat ze een uur pauze nemen en alles stil hangt πŸ˜³Maar goed… we hebben buiten dus 3 kwartier gewacht tot we weer mochten. Gelukkig kwam het zonnetje heerlijk door en was het geen straf om te moeten wachten. 

We zijn om 1 uur gelijk naar boven gegaan. Het was best een lang stuk om naar boven te gaan. Het eerste deel ging tot 1624 meter hoogte, daarna moesten we overstappen en gingen we verder tot 2100 meter hoogte. Papa en Jochem wilden graag gaan bergkarten. Voor mama en Fleur hoefde dat niet zo. Dat ging veel te hard voor ons. Toen mama een filmpje liet zien thuis wisten jullie gelijk dat je dat sowieso wilden gaan doen! Mama zag het eerst bij 1 plaats maar later bij nog veel meer plekken dus je kunnen vast vaker dan alleen vandaag. De eerste keer heeft mama nog een filmpje gemaakt en wat foto’s en zijn we een stukje naar beneden gelopen om te kijken. Toen zagen we ineens twee schimmen met jullie kleuren jassen, stil staan aan de kant van het pad. πŸ˜± En iemand met een wit shirt stond of lag in de berm. Toen schrokken we best wel. We hebben gezien hoe hard het karten ging. Als je de macht over het stuur verliest dan ga je. Het was te ver om het goed te kunnen zien. Dus mama heeft de camera gepakt en ingezoomd. En toen zag mama dat papa en Jochem inderdaad gestopt waren en bij iemand stonden in het gras. Ook stonden er 2 lege karts die personeel waren ook naar de berm gegaan. En papa en Jochem gingen toen weer verder. Toen papa en Jochem terug kwamen met de kabelbaan bleek dat het jongetje inderdaad van de weg is geraakt en vlak voor papa 3x over de kop vloog πŸ˜± Dus papa was er als een van de eerste bij. Hij huilde en had flinke pijn aan z’n schouder. Het waren ook Nederlanders, toen kwamen ook de vader en zusje erbij en zijn jullie weer verder gegaan want je konden toch niets doen. Maar het was wel flink schrikken. Jullie vonden het echt vet gaaf om te doen, het gaf echt een adrenaline kick. Het was toch 4 km naar beneden racen met veel bochten en zo'n 500 hoogte meters. Dus mama heeft gezegd dat je dan nog een keer moesten gaan. Papa vond het lullig voor ons, maar mama zag dat jullie het geweldig vonden. Dus je zijn nog een keer geweest. Helaas was het boven weer bewolkt dus echt veel uitzicht hadden we helaas niet. Dat was wel balen want mama geniet juist zo van die mooie uitzichten. Fleur jij bent in het speeltuintje gaan spelen tot papa en Jochem ook weer terug waren. Omdat het bewolkt was en we boven niet veel konden doen, hebben we besloten om rond half 3 weer naar beneden te gaan. Jullie uiteraard nog een keer met de kart en wij zijn samen met de kabelbaan naar het tussen station gegaan. Onderweg hadden we jullie niet gezien dus mama hoopte jullie nog naar beneden te zien komen voor een filmpje. Maar we waren helaas net te laat. We zijn met z’n allen terug gegaan naar het dalstation. Mama vond het nu niet meer zo spannend. De heenweg wel en zeker als papa en Jochem dan een beetje lopen te klieren. We waren om kwart over 3 weer bij de auto terug 

 



Daarna zijn we naar de Krimml watervallen gegaan. Waar we van de week in de regen al een keer langs waren gekomen. Het was nog een half uurtje rijden. In het National Park Hohe Tauern, op de grens van Tirol en Salzburgerland, liggen de Krimml watervallen. Met een valhoogte van in totaal 380 meter zijn de Krimmler watervallen de grootste van Centraal-Europa en de op vijf na hoogste van de wereld. De oorsprong van de waterval is de Krimmler Ache die aan het einde van het hoog gelegen Krimmler Achental op 1.460 m boven de zeespiegel in drie fases naar beneden stort. De bovenste fase van de waterval heeft een valhoogte van 140 meter, de middelste van 100 meter en de laagste weer van 140 meter. De middelste waterval wordt beschouwd als de mooiste; je hebt er een fraai uitzicht op zowel de bovenste trap van de waterval als over het nabije dal. Het was echt prachtig om te zien. Wat een natuurgeweld al dat water dat naar beneden klettert. πŸ˜± We zijn eerst een stuk naar boven geklommen. Maar het ging steeds steiler naar boven en het was er behoorlijk vochtig dus zijn we omgedraaid. Beneden zagen we ook nog veel mensen bij een pad kijken dus zijn we terug gelopen om daar te kijken. Bij een paar plekken waar je foto’s kon maken, werden we al flink nat door het gespetter van het water dat zo hard naar beneden kwam. Maar toen we om half 6 naar de auto liepen begon het ook nog eens te regenen en niet bepaald zacht. πŸ˜¬ We waren ook al lekker nat geworden bij de watervallen van al dat gespetter en nu worden we nog natter door de regen. 
 

We waren om kwart voor 7 weer terug. We hebben echt de hele weg heel veel regen gehad en zelfs onweer. Vermoeiend weer om in te rijden. En vooral opletten geblazen want er waren auto’s die ondanks de regen gewoon 3/4 auto’s tegelijk in haalden. Echt zo gevaarlijk. We zaten te twijfelen om eten te halen bij het park en lekker in het appartement op te eten of toch naar een restaurant te gaan. Toch maar besloten om naar een restaurant in het dorp te gaan. Bij het park viel het dan eigenlijk tegen. In het dorp hebben we tot nu toe steeds heerlijk gegeten. En het is maar een klein stukje lopen. Ook vandaag hebben we heerlijk gegeten. 

Grossglockner Alpenroute

07 augustus 2021

Na weer een heerlijke nacht werden we kwart voor 8 wakker. Jullie waren ook rond die tijd wakker. De vooruitzichten voor vandaag waren heel goed, warm maar benauwd weer. Mama heeft gelijk even naar buiten gespiekt en het was inderdaad prachtig helder weer vandaag. We zijn gaan kijken wat handig is om te doen met dit heldere weer. Voor karten in de bergen en ponyrijden hoeven we niet perse helder weer te hebben. Maar voor de Alpenroute te rijden of naar de gletsjer top te gaan wel. We hebben besloten om de Alpenroute te rijden, helder weer is dan wel fijn voor de mooie uitzichten onderweg. 

We hebben om 9 uur ontbeten en zijn daarna met de auto vertrokken. We moesten een half uurtje rijden, net na Zell am See begon de route. Het is wel een route waar je top voor moet betalen omdat het een nationaal park is. De route begon in Bruck en eindigde bij Heiligenblut. De route was 48 km lang met 36 heerlijke haarspeldbochten. Dat vind papa altijd helemaal geweldig! En de route stijgt tot wel 2500 meter. De route eindigde met zicht op de Grossglockner en zijn gletsjer Pasterze. Het was echt fijn dat het zo helder was. De route gaat door een wild en rotsachtig landschap. Onderweg werden we getrakteerd op adembenemende uitzichten. We hebben heel wat bergen gezien van boven de 3000 meter en ook best nog wat bergen met sneeuw/ijsresten. Onderweg kon je op verschillende plaatsen stoppen om te genieten van het mooie uitzicht. Gewoon langs de weg waren er parkeerplaatsen maar ook op een aantal grote stopplaatsen, waar ook speeltuintjes waren voor de kinderen en toiletten. We zijn ook vlak langs een aantal plaatsen met sneeuw gereden. En daar moesten we natuurlijk wel even van genieten. We gingen weg met prachtig weer, in korte broek en shirt maar bij de eerste grotere stop, we zaten toen op 1620 meter hoogte, was het al een stuk frisser. Gelukkig hadden we lange broeken, vesten en jassen mee dus we hebben ons snel omgekleed. Alleen Jochem had geen lange broek mee. En die had juist vandaag een voetbalpakje aan en dat is flinterdun. πŸ˜¬Gelukkig lag er nog wel een korte spijkerbroek van je die heb je er maar overheen getrokken. Zelfs door je vest voelde je de wind soms nog waaien. Er was later nog een aparte afslag, met een doodlopende weg naar een hoger uitzichtpunt op 2571 meter hoogte. Daar moesten we nog een aantal haarspeldbochten voor nemen om te komen. Mama was blij dat papa reed. En Jochem jij vond al die bochten helemaal niets. Je had daar wel een fantastisch uitzicht. Maar brrr… het was er zo koud. Er stond ook echt veel wind en dat maakte het zo koud. Na dat stuk kwam er wel steeds meer bewolking.
 

Toen we eindelijk sneeuw dicht langs de weg zagen moesten we daar natuurlijk wel even heen. Het werd gelijk een sneeuwballengevecht! πŸ€£ Die hards… zonder handschoenen sneeuwballen maken. We zijn daar best even geweest. Je hadden bijna geen gevoel meer in je vingers. Even later kwamen we langs een nog groter stuk met sneeuw, maar ook daar wilden je weer naar toe. Je waren de mega koude handen alweer vergeten. πŸ˜œ We zijn ook best even bij een stuwmeer geweest waar ook overal watervalletjes waren en ook 1 grote. En als laatste het toetje… ondertussen was het wel flink bewolkt geworden dus we hebben de top van de berg zelf niet gezien. Maar de gletsjer wel. Echt prachtig om te zien! En dan lees je dat de gletsjer in de afgelopen jaar al meer dan de helft gesmolten is πŸ˜± Dat is best veel. Het was echt een prachtige route om te rijden! Een van de mooiste alpenroutes om te rijden. Al was die van vorig jaar ook zeker te moeite waard. Op de heenweg zat papa wel te mopperen want veel fietsers en motors reden langs de kant en vaak ook echt gevaarlijk in de weg.

We zijn om half 6 terug gaan rijden vanaf de Grossglockner. Het was toen helemaal niet druk meer en papa kon lekker doorrijden in alle die scherpe bochten. Bijna alle fietsen en motors waren verdwenen. We zaten het grootste deel toen ook in de regen. En op z’n koudst was het toen maar 8 graden meer. Maar toen we uit de bergen waren, was het gewoon weer 24 graden. Het was een uur en een kwartier terug rijden naar ons appartement. We waren om kwart voor 7 terug. Ondanks dat we niet eens veel gelopen hadden, waren we wel allemaal moe. We hadden ook echt van die rode gloeiende wangen door de wind. We zijn lekker in het dorp gaan eten. Toen we rond 8 uur terug liepen kon je merken dat het weer omsloeg. Het ging ineens veel harder waaien en werd het ook frisser. Morgen weer een dagje regen dus kijken we morgenochtend weer waar we het beste heen kunnen gaan.

 

 

Maiskogelbahn

06 augustus 2021

Mama heeft vannacht onrustig geslapen. Mama wilt heel graag naar de top van Salzburg op 3029 meter hoogte. Je bent dan op de gletsjer en ziet vooral witte sneeuwtoppen mits het natuurlijk helder is. Maar het is een flinke hoogte en je moet geloof ik 4x overstappen naar een andere kabelbaan. En mama is natuurlijk niet echt een held daarmee. Toch wilt mama het heel graag doen en daar heeft mama dus over gedroomd vannacht. πŸ˜¬ Na tig keer wakker te zijn was mama het om 7 uur eigenlijk al beu in bed. Mama heeft nog even liggen draaien en keren heeft mama uiteindelijk maar m’n gsm gepakt. Vervolgens hoorde mama ook iemand uit bed lopen. Later bleek jij Fleur dat geweest te zijn. Je was wakker en hebt je telefoon gepakt. Tegen 8 uur was papa ook wakker en zijn we vrij snel uit bed gegaan. Jullie waren beiden ook alweer wakker. Toen mama je iets na 7 uur hoorde lopen waren je dus allebei wakker. Jochem zegt dat hij wakker werd van jou Fleur omdat je herrie maakte. Vervolgens was jij Fleur weer helemaal in tranen omdat je zegt altijd de schuld te krijgen. Je bent zo obsessief met je telefoon. Als we thuis zijn duik je gelijk je kamer in en als je wakker bent moet je ook weer die telefoon hebben. Dat vind mama niet nodig. Dat doen we thuis ook niet. Na de eerste dag hebben we al gezegd dat je gsm niet meer mee je kamer in mocht. Maar vanaf nu laten we je gsm in onze slaapkamer zodat je ‘m niet kan pakken. Kijken of dat beter gaat. Toen papa en Jochem weg waren hebben we nog even verder gebabbeld. Je was weer helemaal in tranen daarna hebben we elkaar even flink geknuffeld. 

We zaten vanochtend gewoon al om 9 uur aan het ontbijt. Dat is het vroegste tot nu toe. Het zou mooi weer worden vandaag maar toch stonden er vandaag hier nog wat buien op. Ook waren de bergen gehuld in dikke wolken.  Dus zijn we vandaag naar Kaprun gegaan waar het er gunstiger uit zag qua weer. We zijn om 10 uur weg gegaan. Uiteindelijk zijn we bij de Maiskogelbahn uitgekomen daar zou je een mooi uitzicht hebben op de gletsjer en witte toppen. Toen we aankwamen zagen we die toppen nog heel goed. Maar toen we een kaartje kochten om naar boven te gaan, begon het te spetteren. Gelukkig niet hard maar daardoor hingen er wel gelijk veel meer wolken in de top en dat is zo gebleven. Dat was wel jammer. 

We waren om 11.45 uur boven maiskogelbahn. We konden er ook uit bij het tussenstation op 1137 meter hoogte maar daar kon je niet veel doen dus zijn we blijven zitten. Bij het eindstation op 1570 meter hoogte zijn we eruit gegaan.  We hadden alleen gehoopt dat we daar uitzicht hadden op de witte toppen maar je zat nog steeds niet op het hoogste punt van de berg. Je kon te voet verder gaan maar dat was een stijle klim dat zagen we niet zitten. En je kon overstappen op de K-onnection en dan richting de gletsjer gaan. Maar het spetterde nog steeds en bewolking was er ook nog steeds. Plus het is niet goedkoop om naar boven te gaan dan hebben we liever helder weer. Dus we vonden het zonde om dan naar boven te gaan. Plus al onze vesten lagen nog in de auto. En die hadden we boven wel nodig. Dus hebben we besloten om terug te lopen tot het tussen station. Het was inmiddels ook droog en je zag de zon volop in het dal schijnen. We zijn dus van 1570 meter tot 1137 meter hoogte terug gelopen. En dat was best goed te doen. Af en toe wel stijl dus we voelden op het laatst onze kuiten wel weer erg goed. Des te lekkerder was het om het laatste stuk met de kabelbaan terug te gaan en we konden zitten. Het was wel een rot stukje voor mama, want na elke paal voelde je zo’n vrije val gevoel. Maar mama heeft het overleefd hihi πŸ™ˆ Daarna wilden jullie nog een ritje met de rodelbaan. Je wilden graag dat mama ook mee ging. Mama is uiteindelijk overstag gegaan maar mama wilde wel met Jochem of Fleur en niet alleen. πŸ˜¬ Fleur jij wilde bij mama. Ook wilde mama niet als laatste dat er een vreemd iemand achter me geplakt zat als ik niet hard ging. Dus mocht ik als eerste maar op de rodelbaan waren papa en Jochem het daar niet meer zo mee eens want mama ging niet hard. Tja daar had mama al voor gewaarschuwd maar jullie wilden dat mama ook mee ging. Papa en Jochem riepen steeds achter me dat ik harder moest. Grrrr… echt irritant. πŸ˜‘ Het was een baan met echt een flinke hoogte en met van die scherpe bochten dat je helemaal schuin ging. Gelukkig duurt zo’n ritje niet heel lang. Mama was blij dat het eind in zicht kwam. Er is onderweg ook nog een foto van ons gemaakt… het bewijs dat mama er in is geweest. πŸ˜œ Jullie hebben nog een ijsje op en om kwart voor 4 zaten we weer in de auto. 

We hebben nog een stop gemaakt voor boodschappen. We hadden voor vandaag besloten om in het appartement te koken. Jullie hadden macaroni en mama gebakken zalm met een slamix. Het zal wel eenmalig zijn vrees ik. Je mist vaak van alles zoals kruiden om het op smaak te brengen. Je vonden het goed maar thuis lekkerder. Duidelijk! Papa zat ook alleen maar te mopperen. Koken op inductie gaat toch minder goed dan op gas. Het gaat veel langzamer. We waren rond 7 uur klaar en zijn lekker op de bank geploft. We hadden voor het eten nog een goed voornemen om te gaan lopen. Maar dat hadden we ook al gedaan. We zijn toch ongeveer 2,5 uur aan het lopen geweest richting het tussen station.

 

Zillertal

05 augustus 2021

Vanochtend was papa een keer eerder wakker dan mama.  Mama werd een uur later om kwart over 8 wakker geboord πŸ˜¬ Jullie waren daarvoor al wakker maar schrokken ook wel even. Mama had weer lekker spierpijn in de kuiten. Fleur jij had ook last van spierpijn en je had op beide enkels een blaar dus mama heeft blarenpleisters erop gedaan. Toen papa en Jochem om de broodjes waren heeft mama een eitje gebakken voor jullie. Het was vandaag een regenachtige bewolkte dag. Dus we zijn weer gaan kijken om ergens heen te gaan waar het minder regende dan hier. We zijn om kwart over 10 vertrokken richting Zillertal in Tirol. Daar zou het vanaf eind de ochtend al droog zijn en in de middag zelfs zon. Het was alleen wel anderhalf uur rijden en door drukte werd het zelfs bijna 2 uur. πŸ˜¬Onderweg hebben we heel wisselend weer gehad, maar over het algemeen best wat  regenbuien. Maar in Zell am Zilltertal was het droog bij aankomst en scheen de zon zelfs af en toe. Jullie zijn met papa in de rij gaan staan voor de rodelbaan ‘Arena Coaster’. Mama vond m nogal hoog en mama vind dat nooit zo geweldig.. Mama wilt dan eerst van jullie weten hoe het was. Plus mama vind het irritant dat degene achter je meestal gelijk in je kont zit omdat mama langzamer rijdt. Dus jullie zijn met z’n drietjes gegaan. Jochem apart en Fleur bij papa. Mama heeft op jullie gewacht. Er stond wel een wachtrij van bijna 40 minuten. Je gingen pas rond 14 uur naar boven dus een tweede keer zijn we niet meer gegaan. 

Daarna zijn we met de kabelbaan omhoog gegaan. Het was er eentje met een tussenstation, we zijn er daar eerst uit gegaan maar daar was niets echt iets te beleven dus zijn we verder omhoog gegaan naar 1744 meter hoog. Dat was best een hoogte aangezien we echt helemaal in het dal omhoog gingen. We zaten nog niet helemaal op de top. Het uitzicht wisselde steeds, je zag de wolken heen en weer bewegen. Het ene moment had je uitzicht op het dal en het andere moment zaten we in de wolken en zag je niets. Echt een route kon je er niet lopen dat was wel jammer. Er zat een grote speelplaats daar hebben we even rond gelopen maar eindelijk zijn jullie daar allebei al te groot voor. Fleur vond sommige dingen wel leuk maar niet om alleen te doen. Vlakbij zat ook de Fichtensee boven in de bergen maar dat zag er niet zo bijzonder uit dus daar zijn we niet meer gaan kijken. Bovendien was dat ook nog een flinke klim om er te komen. πŸ₯΄ We zijn om kwart voor 4 weer terug naar beneden gegaan met de kabelbaan. Brrr… dat vind mama altijd het ergste. Al kan mama het nu al beter handelen dan vorig jaar. Mama probeert niet teveel naar beneden te kijken. Fleur jij vind het ook spannend en bent naast mama gaan zitten en mama heeft je hand vast gehouden. Vervelend dat papa dan nog expres een keer moet gaan staan en nog een keer draaien dat heel dat bakje beweegt. πŸ˜¬ We waren om kwart over 4 terug bij de auto. We zijn nu langs een andere weg terug gegaan want het was op de heenweg zo druk met best wat vertraging hadden. Daar hadden we nu niet zo veel zin in. We hebben dus weer heel wat uurtjes in de auto gezeten vandaag. Op de heenweg konden we niet zoveel van de bergen zien door de laaghangende bewolking. Maar op de terugweg was het heel wat helderder en zonnig dus mama heeft eigenlijk gewoon genoten van het uitzicht. Jammer dat je dan alleen wat foto’s vanuit de auto kan maken. We waren om 18.20 uur terug thuis. We hadden best honger dus zijn na ons even op te frissen gelijk weg gegaan om te eten. We hebben nu bij het restaurant tegenover het park gegeten. Wederom hebben we daar ook weer heerlijk gegeten. Jullie hebben nog een ijsje op. We waren om 8 uur weer terug. Jullie zijn allebei gelijk op jullie slaapkamer op bed gaan zitten om op je telefoon te kunnen. Onderweg kan je toch niet zoveel doen. Hier is de WiFi verbinding niet altijd even goed dus we horen je nogal eens mopperen πŸ™ˆ